Yiğit ASLAN Yazıları
İNSANLIK NEREYE GİDİYOR!
18 Şubat 2018

Yiğit ASLAN

PAYLAŞ
Yorum yaz
A

Merhabalar sevgili dostlar.

Eskiden hatırlarsınız herkesin kapıları ardına kadar açıktı, hiç kapatmazdık. Öğlen vakti veya okuldan çıktığımız zaman çocuk aklı işte oyuna dalardık hangi evin kapısın önündeysek o evin annesi veya babaannesi elinde ekmek domates katıkla beliriverirdi ve çocuklara ikram ederdi kendi çocuğuymuş değilmiş ayırt etmeden. Hatta bizler utanır almazdık ama sert bir ses tonu ile : “buyur karnını doyur” derlerdi peki bize ne oldu da şimdi çocuklarımıza bak evladım sakın ola sakın kimseden asla ve asla yiyecek içecek alma diyoruz. Kimimiz yakın kimimiz uzak okullarda okurduk kendimiz gider gelirdik bize ne oldu da okula giderken gelirken  anne  babalar götürmemize rağmen o kadar güvensizleşmiş ki ortamlar neredeyse ders saatlerinde sınıfta bekleyeceğiz. Eve  çarşıdan pazardan alınan yiyecekler içecekler renkli poşetlerde getirilirdi kimseye nispet yapar gibi sallaya sallaya getirilmezdi ve yiyeceklerin kabukları ambalajları çöpe atılırken asla ulu orta konmaz yine renkli poşetlerde ambalajlarda atılırdı neden komşum görmesin alır alamaz çocukların canı çekmesin diye düşünülürdü. Peki ne oldu da şimdi yaptığımız alış verişleri aldığımız erzakları sallaya sallaya getiriyoruz hatta öyle getirmeyi bırakın masamızdaki yediğimiz yemekleri pastaları meyveleri vs sosyal medyada çarşaf çarşaf sergiliyoruz. Yolda giderken arabayla geçen birisi hemen durur tanıyıp tanımadan gideceğin yere kadar götüreyim derdi hiç bir karşılık beklemeden. Peki ne oldu da şimdi yolda saatlerce yürüsek de kimse durmuyor kazara dursada biz binmiyoruz yolda yürüyen de araç sahibi de aynı düşüncede ne olur olmaz inmidircinmidir boşver deriz.

Bu örnekleri sayfalar dolusu çoğaltabiliriz evet bize ne oldu da birbirimize saygımızı sevgimizi hoşgörümüzü kardeşliğimizi kaybettik neydi bunun sebebi bugün böyle ya peki on sene yirmi sene otuz sene sonra ne olacak bu durumdan daha bir kötü durumda mı olacağız düşündükçe aklıma geldikçe çok fena oluyorum.Bir çoğumuzun ellerinde en iyi iletişim aracı olan binlerce liralık akıllı telefonlar etrafa caka satarken maalesef insanlığımızı unutup sanal alemde seyre dalıp gidiyoruz akıllı telefonlarımızın güncellemelerini hiç unutmuyoruz muazzam bir şekilde ilgi ve merakla takip ediyoruz değilmi peki birde gelin hep beraber bu kaybolmaya yüz tutmuş İNSANLIĞIMIZI da bir güncellesekmi nedersiniz hem kendimiz için hemde insanlık için büyük bir iyilik yapmış olmazmıyız iyide nasıl olacak der gibisiniz içinizden Aslında onların hepsi içimizde mevcut sadece açığa çıkarmamız gerekiyor hadi hep birlikte insanlığımızı güncelleyelim.

Yorumlar (0)

Rüstem Aydın 20 Şubat 2018
Gençlik için çok geç kaldık Yiğit bey.
Hafize çelik 20 Şubat 2018
Emeğinize saglık yiğit bey..Ahh eskiler özlüyoruz eskileri şimdi kapı önünde oynayan çocukta yok hem aileler endişelenip tek sokağa çıkarmıyor çocuklarını hemde malesef Bilgisayar oyunlarından sokak oyununa sıra gelmiyor..
ASENA 19 Şubat 2018
Nerede o bizim çocukluğumuz herşeyin bir tadı vardı arkadaşlığın dostluğun hatta ailenin bile tadı bir başka idi kendimizi toparlamalıyız tespitleriniz için teşekkür ederim emeğinize sağlık.
Fevzi 19 Şubat 2018
Gerçekten çoğu özlelliklerimizi kaybediyoruz malesef toplumumuz sürekli asimile oluyor buna bir dur demeliyiz.
Ali Aybars 19 Şubat 2018
Etkilendiğim bir yazı olmuş çok teşekkür ederim.